Het is de kleinste eend die in Europa voorkomt, en wordt ook nog wel eens de Euraziatische Wintertaling genoemd. Het mannetje van de Wintertaling heeft een kastanjebruine kop met een donkergroene vlek om het oog die doorloopt tot het achterhoofd en is omzoomd door dunne gele lijntjes. Het lichaam is grijs met een horizontale witte streep en een gespikkelde borst maar ook een okergele vlek op de anaalstreek. Het vrouwtje is is bruin, lijkend op de Zomertaling, echter heeft het vrouwtje van de Wintertaling een kleine groene spiegel op de achterkant van de vleugel. De grootte van de Wintertaling is ongeveer 35 cm en het gewicht 350 gram.

De Wintertaling is een grondeleend die niet of nauwelijks duikt en als zodanig gebonden is aan ondiep water, oevergebieden en aangrenzende landbouwgebieden. Het maakt ze ook niet uit of het zoet of zout water is, als er maar dynamiek is in de water-land overgangen. Je zult ze niet snel tegenkomen in agrarisch gebied. Helaas door droogte heeft deze soort het wel wat moeilijker. Hun voedsel bestaat uit voornamelijk plantenkost, zaden in de winter maar tijdens het broedseizoen, vooral wormen, kreeftachtigen en insecten.